Nadczynność i niedoczynność tarczycy, poporodowe zapalenie tarczycy – są to przypadłości które mogą wpływać na karmienie piersią. Tarczyca a karmienie piersią – co powinnaś wiedzieć?

Niedoczynność tarczycy

Jeżeli cierpisz na niedoczynność tarczycy, ważne jest, by była ona właściwie leczona w okresie ciąży. Niedoczynność tarczycy u ciężarnej, która nie jest poddawana terapii, może być przyczyną anemii (niedoboru czerwonych krwinek), stanu przedrzucawkowego (wysokiego ciśnienia krwi powodującego poważne obrzęki, stanowiące ryzyko dla matki oraz jej nienarodzonego dziecka) oraz niskiej masy ciała noworodka.

Jeżeli tego potrzebujesz, lekarz przepisze Ci zwykłą kurację hormonami tarczycy (choć niektóre kobiety mogą otrzymywać dawkę większą niż zwykle). Przyjmowanie tabletek hormonalnych nie będzie stanowiło żadnego zagrożenia dla Twojego dziecka. Lekarz będzie monitorował działanie tarczycy za pomocą regularnych badań krwi. Podczas przyjmowania hormonów tarczycowych można karmić piersią.

Nadczynność tarczycy

Nieleczona nadczynność tarczycy również może być przyczyną poważnego ryzyka dla Ciebie i Twojego dziecka, a czasami może też doprowadzić do przedwczesnego porodu i stanu przedrzucawkowego.

  • Jeżeli cierpisz na łagodną formę nadczynności tarczycy, być może konieczny będzie jedynie ścisły nadzór bez właściwej terapii.
  • Nie ma żadnych dowodów na to, że leki przeciwtarczycowe – pochodna karbimazolu i propylotiouracyl – są szkodliwe dla ciężarnych kobiet lub ich nienarodzonych dzieci. W okresie ciąży nie stosuje się jednak metody wymiany blokowej.
  • W ciężkich przypadkach nadczynności tarczycy lekarz zwykle odradza zachodzenie w ciążę, dopóki funkcje tarczycy nie zostaną unormowane.
  • Nie będziesz poddawana terapii radioizotopem jodu, gdyż także tarczyca płodu mogłaby gromadzić w swoich komórkach radioizotop, ulegając przy tym uszkodzeniu.
  • Jeżeli kuracja farmakologiczna okaże się nieskuteczna, operacja jest możliwa, ale nie jest zalecana, gdyż znieczulenie ogólne może być szkodliwe dla matki i płodu. Jeżeli jednak istnieje taka konieczność, operacja jest zazwyczaj przeprowadzana w drugim trymestrze ciąży.

Choroba Gravesa-Basedowa i ciąża

Jest to najczęściej spotykana w trakcie ciąży przyczyna nadczynności tarczycy. Jeżeli cierpisz na chorobę Gravesa-Basedowa istnieje ryzyko, że jej objawy zaostrzą się trzy miesiące po porodzie. W takich przypadkach możesz wymagać wyższych dawek leków przeciwtarczycowych, a lekarz będzie ściśle nadzorował funkcjonowanie tarczycy. Karmienie piersią jest możliwe, jeżeli otrzymujesz umiarkowane dawki leków przeciwtarczycowych (tzn. do 20 mg karbimazolu), jednakże konieczne jest ścisłe monitorowanie funkcji tarczycy zarówno u matki, jak i dziecka.

Przemijająca tyreotoksykoza poporodowa

Jest to rodzaj czasowej nadczynności tarczycy, mogącej wystąpić u kobiet, które niedawno urodziły dziecko. Pojawia się ona do dwunastu tygodni po porodzie, a jej objawy są zwykle dość łagodne i mogą zostać wyleczone po zastosowaniu krótkiej terapii betablokerami. Przy następnych ciążach tyreotoksykoza może się jednak pojawić ponownie.

źródło: Eleanor Bull „Zaburzenia tarczycy”; wyd. Septem;