Zaburzenia neurologiczne są jednym z poważniejszych stanów chorobowych u dzieci. Większość z nas myśli, że są one schorzeniem osób dorosłych. Tymczasem coraz więcej maluszków boryka się z zaburzeniami neurologicznymi o różnym przebiegu i charakterze.

Wśród najczęściej występujących u dzieci zaburzeń neurologicznych wyróżnia się: zaburzenia rozwojowe i ruchowe, udar mózgu, zespół Gilles’a de la Tourette’a, mózgowe porażenie dziecięce i autyzm. Co powinno zaniepokoić rodziców? Jak rozpoznać zaburzenia neurologiczne u dzieci?

Zaburzenia neurologiczne u dzieci – najczęstsze objawy

Zaburzenia neurologiczne u dzieci mogą przejawiać się w rozmaity sposób. Pierwszym sygnałem, że z dzieckiem dzieje się coś złego może być nadmierny płacz oraz nadzwyczajne reakcje lękowe podczas codziennych czynności wykonywanych przy dziecku. U maluszków z zaburzeniami neurologicznymi bardzo często występują trudności z karmieniem oraz problemy z usypianiem. Większość dzieci cierpiących na zaburzenia neurologiczne denerwuje się przy karmieniu, pręży się, a także ma wyraźne problemy z chwyceniem brodawki. Takie dzieci mają też trudności ze skoordynowaniem ssania z połykaniem. Typowym objawem zaburzeń neurologicznych u dzieci jest brak unoszenia głowy nad podłoże po 1 miesiącu życia, brak wodzenia wzrokiem za przedmiotem po 3 miesiącu życia, całkowity brak lub słabe podpieranie się na przedramionach po 3 miesiącu życia. Niekiedy zaburzenia neurologiczne u najmłodszych mogą przejawiać się stale otwartymi ustami, obfitym ulewaniem po posiłkach, intensywnymi kolkami brzusznymi, bezdechami, drgawkami i małym zapotrzebowaniem na sen. Uwaga! Typowa dla dzieci z zaburzeniami neurologicznymi jest niechęć do leżenia na brzuszku. Warto zachować czujność również wtedy, kiedy niemowlę jest zbyt spokojne: nie płacze, śpi prawie przez całą dobę, a kiedy już się obudzi, leży cicho i nie wygląda na to, aby chciało mu się jeść lub bawić.

Kiedy udać się do specjalisty?

Jeśli u twojego dziecka przez dłuższy czas utrzymuje się asymetryczne ułożenie w jedną stronę lub widoczna jest większa swoboda ruchów jednej rączki czy jednej nóżki do przeciwnej – to znak, że warto skonsultować się z neurologiem. Również prężenie ciała, odginanie główki do tyłu, zbyt duża wiotkość ciała, leżenie z bardzo szeroko odwiedzionymi nóżkami oraz częste drżenie bródki i kończyn powinny skłonić do odwiedzenia lekarza. Do specjalisty (i to jak najszybciej) należy się udać, jeśli podczas snu dziecko układa się w nietypowy sposób: wygina się ciągle w tę samą stronę lub do tyłu, a także ma spięte mięśni, które utrudniają przewijanie i ubieranie malucha.

Przyczyny zaburzeń neurologicznych u dzieci

Niektóre zaburzenia neurologiczne wywołane są przez czynniki genetyczne. Inne, rozwijają się na skutek jakiegoś urazu lub przebytej choroby. Czasami zaburzenia neurologiczne mogą być spowodowane czynnikami zakaźnymi, fizycznymi, chemicznymi i środowiskowymi oddziałującymi na płód jeszcze w czasie ciąży. Zaburzenia neurologiczne mogą być też następstwem zaburzeń okołoporodowych i przedłużającego się porodu. Za zaburzeniami neurologicznymi takimi jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych mogą stać neuroinfekcje spowodowane przez drobnoustroje. Lekarze najczęściej podają, że zaburzenia neurologiczne u dzieci są spowodowane brakiem dostępu do kwasu foliowego, substancji odżywczych i witamin w okresie rozwoju płodowego, a także zatruciem przez ciężarną toksynami i promieniami jonizującymi oraz zakażeniem wirusami i pasożytami.

Opieka nad chorym dzieckiem

Niezwykle ważna w trakcie leczenia jest odpowiednia rehabilitacja i zdrowe odżywianie. Dieta dzieci z zaburzeniami neurologicznymi powinna być tak opracowana, aby wspomagała pracę mózgu i całego układu nerwowego. Posiłki przygotowywane dla maluchów z zaburzeniami neurologicznymi powinny być bogate w substancje odżywcze, witaminy i minerały. Zdarza się jednak, że z powodu kłopotów z funkcjonowaniem przewodu pokarmowego maluchom zalecana jest dieta oparta na hydrolizowanych białkach serwatkowych. To ważny element całego procesu leczenia i zmniejszania objawów utrudniających dzieciom normalne funkcjonowanie.

Dietetyczne środki spożywcze specjalnego przeznaczenia medycznego powinno się podawać dzieciom pod kontrolą lekarza. Poza dietą, ważną kwestią jest stymulowanie dziecka rozmaitymi bodźcami. Można na przykład czytać dziecku na głos lub głośno do niego mówić. Te proste czynności mają naprawdę duży wpływ na rozwój umysłu dziecka i mogą pomóc w radzeniu sobie z zaburzeniami neurologicznymi w przyszłości.