Ruch to naturalna potrzeba organizmu, to niezbędny element do jego prawidłowego funkcjonowania. Stymuluje on zarówno rozwój fizyczny, jak również wpływa pozytywnie na kondycję psychiczną. Dlatego tak bardzo ważne jest, aby zadbać o rozwój fizyczny i sprawność ruchową u dzieci. Wyrobienie odpowiednich nawyków w dzieciństwie będzie procentował w dorosłym życiu.
Nie mylił się ten kto stwierdził, że brak ruchu to „samobójstwo na raty”. Osoby prowadzące tryb życia pozbawiony aktywności fizycznej, narażone są na wiele chorób. Negatywnymi skutkami braku ruchu jest nie tylko nadwaga, ale również deformacja kręgosłupa, wada postawy, nadciśnienie krwi itp. Ruch pomaga w przystosowaniu się organizmu do zmieniających się warunków życia i zneutralizowania destrukcyjnych wpływów cywilizacji. Niestety wiele osób nie zdaje sobie sprawy ze zgubnych skutków braku aktywności fizycznej. Złe nawyki są zaszczepiane już u dzieci, które zamiast spędzać czas na spacerach, czy też placach zabaw siedzą godzinami przed telewizorem. „Ruch to zdrowie” – i nie ma w tym stwierdzeniu przesady. Wyrobienie w dzieciach nawyku dbania o kondycję jest ważnym elementem wychowawczym.
Wrodzona potrzeba ruchu
Dziecko rodzi się z naturalną, wrodzoną potrzebą ruchu. Już u niemowląt można zaobserwować aktywność fizyczną: wiercą się, kopią, wierzgają i wymachują kończynami. Z czasem przewracają się na boki i brzuszek. Te z pozoru niewinne wygibasy są bardzo ważne do prawidłowego rozwoju psychoruchowego dziecka. W ten sposób dziecko uczy się kontrolować własne ciało, zachowywać równowagę oraz wykorzystywać zmiany napięcia mięśni do wykonywania coraz bardziej złożonych czynności: podnoszenia główki, siadania, raczkowania, aż po opanowanie sztuki chodzenia. Dlatego tak ważne jest stworzenie malcom jak najlepszych warunków do aktywności fizycznej.
Wiek przedszkolny
W wieku przedszkolnym wzrasta gwałtownie zapotrzebowanie na ruch. Rozbrykane przedszkolaki skaczą, wspinają się, biegają – ruchliwość ta jest biologicznie uwarunkowane. W tym okresie u dzieci doskonali się rozwój ruchów postawno – lokomocyjnych oraz rozwój ruchów manipulacyjnych. Ograniczanie dziecku doskonalenia tych umiejętności to działanie hamujące i zniekształcające jego rozwój. Rodzice powinni więc zachęcać dzieci do podejmowania aktywności, która nie tylko poprawia kondycję fizyczną ale również uczy spostrzegawczości, logicznego myślenia, samodzielności, współpracy zespołowej, kształtują osobowość oraz rozwijają pamięć i wyobraźnię.
Dzieci tak naprawdę nie trzeba namawiać do ruchu, posiadają w sobie ogromna potrzebę poruszania się, czego dają wyraz w zabawach. Warto więc stwarzać dzieciom jak najwięcej okazji do częstych pobytów na świeżym powietrzu, zabaw zespołowych oraz ćwiczeń zadaniowych. Nawet zimowe dni nie powinny być przeszkodą do wychodzenia na zewnątrz i zażywania ruchu – tak naprawdę każdy dzień jest dobry, aby dawać dziecku szansę do doskonalenia swych zdolności motorycznych podczas zabaw.
Jak wspomagać rozwój psychoruchowy u dziecka?
Nie należy dziecka do niczego zmuszać, nakazywać lub krytykować – wszystkie ćwiczenia powinny mieć charakter zabawowy. W nienarzucający sposób można zasugerować, rodzaj zabawy, która zachęci dziecko do podjęcia aktywności. Dobrze wybierać zabawy, które nie tylko wspomagają rozwój fizyczny ale również uczą (zabawy naśladowcze, tematyczne, zadaniowe itp.) Zabawy te powinny być różnorodne, atrakcyjne dla dziecka i dostosowane do jego możliwości. To co nam wydaję się łatwe, wcale nie musi być łatwe dla malucha. Ważny jest również w czasie wspólnych zabaw odpoczynek. Nigdy nie powinniśmy zmuszać dziecka do wysiłku. Kiedy widzimy, że jest zmęczone, powinniśmy dać mu szanse na zregenerowanie sił lub zmienić formę zabawy. Ważne jest również umiejętne motywowanie dziecka do podejmowania aktywności, poprzez chwalenie go i docenianie jego sukcesów.
