Naturalna i podstawową obawą kobiet, które są w ciąży jest to czy urodzą zdrowe dziecko i jak będzie przebiegała ciąża – czy będą im dokuczały typowe dolegliwości czy coś więcej. Jednak obecnie coraz więcej kobiet martwi się „na wyrost”. W związku z tym, coraz więcej pań decyduje się na późną ciąże, co z kolei może wiązać się z faktycznymi problemami z zajściem w ciążę, z jej donoszeniem oraz urodzeniem zdrowego dziecka. Mimo tego, że u kobiet występuje strach przed poronieniem i komplikacjami, jak pokazują wyniki raportu „Polka w ciąży” duży odsetek kobiet w ciąży prowadzi ją u kilku lekarzy jednocześnie lub nie stosuje się do zaleceń zdrowotnych. Oto wyniki tego raportu.
Czy ciąża to dalej naturalny stan?
Z uwagi na to, że coraz więcej par boryka się z problemem niepłodności (15-20%) oraz liczba porodów fizjologicznych z roku na rok zmniejsza się można zastanowić się nad kwestią tego czy ciąża to dalej naturalny stan radosnego oczekiwania na dziecko. Dla osób dotkniętych niepłodnością staje się ona walką a nawet brzemieniem, które jest trudne do udźwignięcia. Z raportu „Polka w ciąży” wynika, że 79% osób biorących udział w badaniach uważa, iż „we współczesnych czasach jest więcej problemów z zajściem i utrzymaniem ciąży, niż to miało miejsce w przeszłości”. Zatrważające jest to, że tyle samo osób wskazuje na to, że zna kogoś kto miał problem z zajściem w ciążę lub jej utrzymaniem.
Kiedy jest najlepszy czas na zajście w ciążę i czy warto odkładać tą decyzję?
Większość respondentek biorących udział w badaniach wyraża podgląd, iż późne zajście w ciążę to podwyższone ryzyko tego, że w przyszłości w ogóle nie będą miały dzieci. Kobiety mają też świadomość tego, że po 35. roku życia znacznie trudniej zajść w ciążę. Potwierdzają ten fakt badania kliniczne. Badania również wykazują, że najlepszym wiekiem dla poczęcia dziecka jest wiek między 18. a 26. Rokiem życia. To właśnie w tym czasie kobiecy organizm jest już w pełni rozwinięty a poziom hormonów płciowych jest na tyle wysoki, że pozwala na utrzymanie ciąży i prawidłowy rozwój dziecka. Z wiekiem płodność się zmniejsza i jednocześnie wzrasta ryzyko, że u dziecka wystąpią wady rozwojowe.
Trzeba przy tym wszystkim zwrócić uwagę na to, że tylko 25% poczęć kończy się urodzeniem dziecka. Owszem dzisiejsza medycyna może pomóc w wielu przypadkach, nawet bardzo ciężkich, jednak ciąża i połóg to procesy fizjologiczne, które nie są do końca przewidywalne i trzeba mieć świadomość tego, że mogą wiązać się z różnymi komplikacjami.
Obawy związane z przebiegiem ciąży
Lęk związany z przebiegiem ciąży jest najbardziej naturalny dla każdej kobiety. Jednakże niektóre panie poszukując zagrożenia notują wszelkie swoje doznania i zaczynają ciąże prowadzić równocześnie u kilku specjalistów. Jednak nie ufają żadnemu z nich, ale co najgorsze nie stosują się do ich zaleceń. Takie zachowania mogą spowodować nadmierny stres, który znacznie wpłynąć na przebieg ciąży, ale i satysfakcję kobiety, gdyż panie często rezygnują wtedy z wielu aktywności, w tym takich, które dają im dużo przyjemności. A gdy ciąża przebiega prawidłowo nie ma takiej konieczności.
Tego typu zachowanie może odnosić również negatywne skutki, gdy zajdzie konieczność hospitalizacji kobiety – może ona pragnąć ograniczyć kontakt z nienarodzonym dzieckiem, aby chronić siebie przed ewentualną jego stratą. A to z kolei może prowadzić do stanów depresyjnych po porodzie i dłuższego okresu przystosowania się do nowej sytuacji. Właśnie dlatego istnieją zalecenia, aby kobiety u których ciąża wiąże się z wysokim ryzykiem poronienia lub przedwczesnego porodu były objęte opieką psychologiczną.
Rola lekarza i położnej
Jak pokazują wyniki badań przeprowadzonych na potrzeby raportu jedynie 4% kobiet swoje dolegliwości ciążowe konsultowało z położną. Wskazuje to na wysokie zmedykalizowanie ciąży i porodu. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 23.09.2010 r. o opiece okołoporodowej kobieta ma prawo do świadczeń profilaktycznych związanych z opieką w czasie ciąży i w połogu wykonywanych zarówno przez lekarzy jak i położne. Rola położnej nie powinna się ograniczać jedynie do przyjęcia porodu. Powinna ona uczestniczyć aktywnie również w procesie przygotowania ciężarnej do fizjologicznego porodu. Położna, jeśli zażyczy sobie tego kobieta może prowadzić jej ciążę, z tym, że musi zapewnić jej konsultacje u ginekologa w I i III trymestrze – o ile rozwija się ona prawidłowo.
Takie rozwiązanie jest bardzo dobre, gdyż lekarze ginekolodzy z uwagi na specyfikę swojej pracy bardzo często nie mają czasu na wyjaśnienie kobiecie wszystkich kwestii związanych z promocją zdrowia i przekazaniem wszelkich informacji dotyczących porodu i połogu. Takie zadania powinna realizować położna informując również o tym jak wygląda podstawowa opieka nad noworodkiem. Taki model opieki nad ciężarnymi z powodzeniem funkcjonuje od lat między innymi w Hiszpanii, Danii i Holandii. Przy ciążach wysokiego ryzyka i porodach patologicznych warto, aby dodatkowo z ginekologiem i położną współpracował także neonatolog oraz psycholog. Takie zespoły pomagają kobietom przetrwać ciężkie chwile i ułatwiają odnalezienie się jej w nowej sytuacji. Doskonałym przykładem funkcjonowania takiego systemu jest Francja.
