Temat obowiązkowych szczepień ochronnych dla dzieci, przez wielu uznawany za kontrowersyjny, powraca jak bumerang i za każdym razem wywołuje żywe dyskusje. Przeciwnicy szczepionek postulują, iż mogą wywoływać one różnego rodzaju niepożądane reakcje, tak zwane odczyny poszczepienne, i prowadzić do poważnych powikłań.
Tych chorób już nie musimy się bać!
Niezależnie od tego, jak głośno argumentować będą przeciwnicy szczepionek, nie zmieni to faktu, iż to właśnie dzięki wprowadzeniu obowiązkowego programu szczepień ostatni przypadek zachorowania na poliomyelitis (choroba Heinego-Medina) odnotowano w Polsce w roku 1984, zaś w roku 2002 oficjalnie ogłoszono wyeliminowanie tejże choroby w Europie.
Z kolei ostatni przypadek zachorowania na błonicę odnotowany został w Polsce w roku 1996 (chorzy zarazili się przebywając poza granicami Polski). Warto w tym miejscu dodać, iż jeszcze nie tak dawno temu, bowiem w latach 50. XX wieku odnotowywano w Polsce blisko 40 tys. zachorowań na błonicę, co pociągało za sobą 3 tys. zgonów rocznie!
Jeśli chodzi natomiast o niezwykle groźną chorobę zakaźną, jaką jest tężec, ona również niemal całkowicie została wyeliminowana dzięki szczepieniom. Każdego roku w Polsce odnotowuje się zaledwie kilkanaście przypadków, które dotyczą jednak głównie osób starszych, zaś u noworodka po raz ostatni tężec stwierdzono w roku 1983. Oto zaledwie kilka przykładów, które powinny zachęcić rodziców małych dzieci do poddawania ich obowiązkowym szczepieniom.
Wielu rodziców uchyla się od obowiązku zaszczepienia swojego dziecka, pomimo tego, iż uchylanie takie skutkować może nałożeniem przez sąd grzywny lub nagany. Nie to jednak jest najgorsze, ale fakt, iż jeśli ruch „anty-szczepionkowy” będzie się pogłębiał, może zaistnieć realne niebezpieczeństwo epidemii jednej z już niemal całkowicie wyeliminowanych chorób zakaźnych.
Szczepienia zalecane
Niewiele mniejsze „zamieszanie” wywołują szczepienia zalecane. Przeciwnicy argumentują „standardowo”, że szczepionki są złe, a za te nieobowiązkowe trzeba jeszcze płacić. I rzeczywiście, nie są one obowiązkowe i trzeba zainwestować w nie własne pieniądze, dlatego też rodzice nie muszą poddawać nim dzieci. Ale i tutaj nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że warto to zrobić, aby uchronić swoją pociechę przed poważnymi chorobami.
Aby uchronić dziecko przed biegunką rotawirusową, która może mieć bardzo ciężki przebieg, można wybrać dwie opcje szczepienia. Jedną z nich jest szczepionka Rotarix, podawana w dwóch dawkach, jej całkowity koszt to średnio 425 zł. Druga możliwość to szczepionka RotaTeq, trzy dawki, średnio 315 zł. Następną szczepionką, którą warto zrobić jest szczepionka przeciw Neisseria Meningitidis. Chroni ona dziecko przed zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych oraz posocznicą. Średni koszt to zaledwie 150 zł.
Ponadto warto pomyśleć o szczepieniu przeciw Streptococcus Pneumoniae. Pneumokoki wywoływać mogą bardzo poważne zakażenia jak między innymi sepsa. W zależności od rodzaju preparatu, zapłacimy średnio od 80 do 350 zł. Inne preparaty podaje się dzieciom do 2. roku życia, zaś o nieco innym składzie szczepionki po 2. roku życia dziecka.
Dodatkowo zaleca się wykonanie szczepień przeciwko WZW A (średnio 130-160 zł) oraz przeciw HPV (średnio 420 zł). Naturalnie, szczepień tych nie wykonuje się jednego po drugim, ale w określonych latach życia dziecka.
Kupujesz szczepionkę? Weź paragon!
Szczepionki to preparaty, które można zakupić wyłącznie na receptę i nie byle gdzie, ale wyłącznie w aptece. Aby mieć stuprocentową pewność, iż szczepionka jest bezpieczna i co za tym idzie, pochodzi z legalnego źródła (a nie „spod lady”), zawsze należy zabierać paragon. Jest on potwierdzeniem zakupu konkretnego produktu, w konkretnym miejscu. Farmaceuta ma prawny obowiązek wydać paragon fiskalny, a jeśli tego nie zrobi lub wręcz odmówi jego wydania, koniecznie należy zgłosić ten fakt odpowiednim organom.
Zakupiony preparat jest w końcu tym, który planujemy podać naszemu dziecku – musimy mieć gwarancję tego, iż nie był on niewłaściwie przechowywany, przeterminowany czy uszkodzony. W tym miejscu warto wspomnieć o jeszcze jednej kwestii, która obecnie łączy się z dobrym nawykiem zabierania paragonów…
Narodowa Loteria Paragonowa – co to takiego?
Narodowa Loteria Paragonowa Ministerstwa Finansów. Wystartowała w październiku 2015 r. i daje możliwość wygrania przez kolejne 12 miesięcy interesujących nagród. Każdego miesiąca klient, który zarejestruje swój paragon, może wybrać między innymi samochód Opel Astra, tablet lub notebook, zaś raz na kwartał nagrodą specjalną jest Opel Insignia.
Podstawowym celem Narodowej Loterii Paragonowej jest zwrócenie uwagi na to, jak ważna jest kwestia zabierania paragonów. Niewielki gest, wydawałoby się, że o niewielkim znaczeniu. A jednak zabierając paragon czy upominając się o jego wydanie (nie wszyscy przedsiębiorcy są uczciwi i wydają rejestrują sprzedaż), przyczyniamy się do zmniejszania nieuczciwej konkurencji.
Dajemy tym samym większe szanse przedsiębiorcom, którzy postępują uczciwie, nie dopuszczają się nadużyć – jednym słowem, płacą VAT. Wpływy z podatku VAT do budżetu państwa są bardzo znaczące i dzięki nim państwo może się utrzymać. Tu warto nadmienić, iż byłyby o wiele większe, gdyby zlikwidowana została tak zwana „szara strefa”. Sprawdzajmy zatem, czy osoba świadcząca nam usługi posługuje się kasą fiskalną i wydaje paragony!
Szczepienia obowiązkowe i zalecane
Po krótkim „wykładzie” na temat korzyści płynących z zabierania paragonów, powróćmy jeszcze na chwilę do kwestii szczepień. Warto zapoznać się z kalendarzem szczepień obowiązkowych jak i tych zalecanych. O ile obecnie właściwa przychodnia zdrowia przypomina rodzicom (listownie bądź telefonicznie) o obowiązku wykonania szczepienia w określonym terminie, o tyle już nikt nie musi informować rodziców o szczepieniach zalecanych. Warto zatem mieć rękę na pulsie, by „nie przegapić” najbardziej dogodnej pory na zaszczepienie swojego potomka.
SZCZEPIENIA OBOWIĄZKOWE
Szczególnie pierwsze dwa lata życia dziecka są bardzo „urodzajne” w szczepionki. Już w pierwszej dobie życia noworodek otrzymuje szczepienie przeciwko WZW B oraz przeciw gruźlicy. W drugim miesiącu życia przychodzi pora na drugą dawkę przeciw WZW B, a także pierwszą dawkę szczepionki skojarzonej przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi (DTP) oraz pierwszą dawkę przeciw Haemophilus influenzae.
Pomiędzy 3. a 4. miesiącem życia dziecka musi ono być zaszczepione przeciwko polio (pierwsza dawka), otrzymuje także drugą dawkę DTP i Haemophilus influenzae. Pomiędzy 5. a 6. miesiącem podawana jest trzecia dawka DTP i Haemophilus influenzae oraz druga dawka przeciw polio.
W 7. miesiącu dziecko otrzymuje trzecią dawkę przeciwko WZW B. Pomiędzy 13. a 14. miesiącem podawana jest pierwsza dawka szczepienia przeciwko odrze, różyczce i śwince (szczepionka skojarzona). Kiedy dziecko ma półtorej roku, musi otrzymać czwartą dawkę szczepionki przeciw DTP, trzecią dawkę przeciw polio oraz czwartą dawkę przeciw Haemophilus influenzae.
Później następuje przerwa do 6. roku życia. Wówczas dziecko powinno otrzymać DTaP oraz doustnie poliomyelitis. W 10., 11. i 12. roku życia podawana jest szczepionka skojarzona przeciwko odrze, śwince oraz różyczce. Następnie dziecko w wieku 14 lat otrzymuje trzy dawki przeciw WZW B oraz szczepionkę Td (błonica i tężec). W 19. roku życia ponownie szczepionka Td.
Jak zostało już wspomniane, wyżej wymienione szczepienia są obowiązkowe i z racji tego, finansowane z budżetu państwa.
SZCZEPIENIA ZALECANE
Powyżej padła już informacja na temat tego, iż szczepienia zalecane to szczepienia nieobowiązkowe, jednak warto je wykonać, aby ustrzec dziecko przed wieloma nieprzyjemnymi chorobami.
Kalendarz szczepień zalecanych wygląda następująco:
Pomiędzy 6. a 24. tygodniem życia zaleca się poddanie dziecka szczepieniu przeciwko rotawirusom (biegunka). Ponadto od 2. miesiąca można (i warto!) szczepić dziecko przeciw inwazyjnym zakażeniom Neisseria Meningitidis oraz Streptococcus Pneumoniae („popularne” pneumokoki). Kiedy dziecko pójdzie już do przedszkola, warto zaszczepić je przeciwko WZW A. Od 10. roku życia można natomiast wykonać szczepienie przeciw HPV (ludzki wirus brodawczaka).
