Inwazyjne i nieinwazyjne badania prenatalne

W społeczeństwie polskim niemal powszechne jest przekonanie, że kobiety powinny mieć prawo do przeprowadzania badań prenatalnych.Dowiedz się jaka jest różnica pomiędzy inwazyjnymi i nieinwazyjnymi badania prenatalnymi.

Badania inwazyjne polegają na pobraniu materiału który zawiera komórki płodu i następnie przeprowadzeniu szczegółowej ich diagnostyki.

Ich podstawową zaletą jest możliwość precyzyjnego zdiagnozowania szerokiego spektrum zaburzeń w rozwoju płodu. Jednakże inwazyjność tych badań niesie także pewne ryzyko.

Dlatego też, na tego typu badania powinny decydować się kobiety z grupy podwyższonego ryzyka tzn.:

• Kobiety, które wcześniej poroniły lub urodziły dziecko z zaburzeniami,
• Kobiety w rodzinach których (u braci, sióstr, wujków, ciotek, itp.) występowały choroby genetyczne,
• Ciężarne których wiek przekracza 35 lat,
• Kobiety których wyniki Nieinwazyjnych Badań Prenatalnych wskazują podwyższone ryzyko choroby dziecka.

Dlaczego nie zaleca się wykonywania badań inwazyjnych wszystkim kobietom?
Inwazyjne badania prenatalne są obarczone ryzykiem poważnych komplikacji ciąży ( w 0,5%-1% przypadków). Dlatego też zaleca się przeprowadzanie tego badania tylko w przypadkach gdy istnieje uzasadniona obawa zaburzeń.

Badania nieinwazyjne
Największą zaletą nieinwazyjnych badań jest całkowite bezpieczeństwo dla matki i płodu. Jednak ich wynik to precyzyjne określenie ryzyka wystąpienia schorzenia, ale nie jednoznaczna diagnoza wskazująca na konkretną chorobę genetyczną. Dlatego też badania nieinwazyjne są polecane:

• Kobietom do 35 roku życia, które chcą określić ryzyko wystąpienia zaburzeń, nie narażając płodu na komplikacje.
• Kobietom powyżej 35 roku życia, które swą decyzję o badaniach inwazyjnych chcą oprzeć na bardziej precyzyjnych danych niż samo wskazanie wieku.
• Kobietom powyżej 35 roku życia, które nie zdecydowały się na badania inwazyjne.