Kiedy na świat przychodzi dziecko, wszystko staje na głowie. Cała uwaga teraz skupia się na małym człowieczku. Rodzice chce zapewnić mu jak najlepsze warunki, chuchają i dmuchaj wiec na maleństwo. I nie ma w tym nic zległo.
Najlepsze co może dziecko dostać to miłość od rodziców pieszczotami, całusami i miłymi słówkami nie „zepsujesz” swojego szkraba. Dzieci, które obdarowywane są miłością mają wzmocniona wiarę w siebie i śmielej wkraczają w świat.
Naturalne jest, ze rodzice chce dać dziecku wszystko co najlepsze. Nie należy jednak przesadzać. O ile miłości nigdy za wiele to można przesądzić z rozpieszczaniem w inny sposób. Góra zabawek czy nadmiar pobłażliwości nie uszczęśliwi na pewno maluszka Dziecko aby wyrosło na mądrego i szczęśliwego człowieka musi mieć stawiane wymagania, wyznaczane granice i reguły.
Jak mądrze wychować dziecko?
Jedną z głównych zasad jest wyznaczenie granic. Rodzice często spełniają wszystkie zachcianki dziecka, ponieważ czują się nie pewnie w swojej roli. Może spowodowane jest to brakiem czasu i chcą wynagrodzić dziecku swoją nieobecność, a może przyczyn należy upatrywać w czymś innym… Nie mniej pełniąc wszystkie zachcianki swojej pociechy oczekują, że w zamian będzie mocniej ich kochała. Tymczasem dziecko, któremu wszystko wolno, w gruncie rzeczy czuje się zagubione, jego poczucie bezpieczeństwa jest mocno zachwiane.
Jeżeli już zostały wyznaczone granice, powinna temu towarzyszyć konsekwencja. Zdarza się, ze rodzice dla „ świętego spokoju” odpuszczają zasady. Należy pamiętać jednak, ze kiedy raz zrobi to trudno będzie później zapanować nad sytuacją. Dzięki stanowczości dziecko dowiaduje się, że w jego świecie panują pewne reguły, wyznaczanie granic sprawia też, że czuje się bezpieczniejsze. Zmienianie zdanie – raz wolno, a raz nie – powoduje mętlik w małej główce.
Nie oznacza to jednak, ze dziecko musi robić wszystko, co mu się karze. Jak każdy człowiek ma prawo do własnego zdania. Dziecko powinno mieć możliwość decydowania, oczywiście w miarę rozsądku. Danie dziecku swobody ma wiele plusów. Po pierwsze maluch uświadamia sobie, że jego zdanie jest tak samo ważne jak innych, a co za tym idzie wzmacnia się jego poczucie własnej wartości. Po drugie na przykładzie rodziców dziecko uczy się, ze ustąpienie nie zawsze oznacza porażkę. Nauka kompromisu jest bardzo ważna, dziecko lepiej znosi sytuacje, gdy słyszy od innych słowo „nie”.
Kolejną istotną rzeczą jest nauczenie się przez dorosłych. zaspokojenia prawdziwych potrzeb dziecka. Dziecko nie potrzebuje wciąż nowych zabawek, ale obecności uwagi rodziców. Nie można zasypywać dziecka góra niepotrzebnych rzeczy, aby zaspokoić swoje wyrzuty sumienie z powodu np. braku czasu. Takie zachowanie nie zaspakaja prawdziwych potrzeb dziecka. Dziecko czuje wciąż niedosyt i pragnie nowych rzeczy, a tym czasem wystarczy chwila uwagi rodziców i wspólna zabawa.
Dziecko uczy się świata oraz zachowań, obserwując świat dorosłych. Mama i tata to kopalnia wiedzy dla dziecka. Jeżeli słuchasz z uwagą dziecko i traktujesz go z szacunkiem, ono odwzajemnia się tym samym. Dziecko to idealne odzwierciedlenie zachowań, które zaobserwowało w domu. Zanim zacznie się wymagać czegoś od dziecka, należy postarać się dać samemu dobry przykład.
Co możesz jeszcze nauczyć dziecko? Pewnie wymieniać można było by wiele, ale jest coś na co trzeba zwrócić szczególną uwagę. Jest to samodzielność. Kiedy rodzic wyręcza dziecko we wszystkim, to tak jakby mu mówił: „Nie wierzę, że sam dasz radę”, podkopując tym samym, jego wiarę w siebie. Takiemu dziecku trudno w przyszłości budować dobre relacje z innymi. Wymaga od innych, aby wszystko robili za niego. Może to być bolesne doświadczenie dla malucha, kiedy usłyszy „nie” i przyjdzie mu się samemu zderzyć z rzeczywistością. Dziecko musi zdać sobie sprawę, ze nie zawsze mama będzie przy nim 24h na dobę. Musi nauczyć się, radzić sobie samemu w pewnych sytuacjach.
autor: Anna Brzyszcz
