Ostatnimi czasy można zauważyć zdecydowany wzrost wiedzy kobiet na temat nowoczesnych metod antykoncepcji. Prawdopodobnie zawdzięczamy to temu, iż współczesne kobiety są coraz bardziej świadome swoich praw do możliwości rozważnego planowania macierzyństwa. Wiele zawdzięczamy także środkom masowego przekazu, w których antykoncepcja przestała być tematem tabu i stała się przedmiotem rozmów, artykułów czy różnego rodzaju poradników.
Tradycyjne metody antykoncepcji – wady i zalety
Oczywiście, wiele kobiet korzysta nadal z podstawowych, znanych od wielu lat metod antykoncepcji, czyli z prezerwatyw i pigułek. Jeżeli mowa o prezerwatywach, to nie ma w tym fakcie nic dziwnego, biorąc pod uwagę fakt, że są one łatwo dostępne (można je kupić w aptekach, sklepach, kioskach, na stacjach benzynowych) i nie wymagają posiadania recepty. Co więcej, jest to jedyna metoda, która skutecznie chroni również przed zakażeniem chorobami przenoszonymi drogą płciową. Pigułki antykoncepcyjne zostały spopularyzowane mniej więcej w połowie XX wieku. Wiele kobiet narzekało jednak na skutki uboczne przyjmowania tabletek. Najczęściej pojawiały się bóle głowy, zwiększony apetyt, nudności, obniżenie libido czy pogorszenie nastroju. Dzisiaj, skład pigułek został znacznie unowocześniony. Zawarte w nich składniki dobrano tak, aby jak najdokładniej przybliżyć naturalne procesy, zachodzące we wszystkich fazach cyklu, przez co znacznie ograniczono pojawianie się negatywnych konsekwencji. Mimo że tradycyjne metody antykoncepcji mają wiele zwolenniczek, to nie są one pozbawione wad. Największymi defektami prezerwatyw są: możliwe reakcje alergiczne, osłabienie doznań seksualnych czy brak stuprocentowej ochrony przed ciążą. Podstawowym minusem tabletek antykoncepcyjnych jest konieczność dbania o bardzo regularne przyjmowanie pigułek. Nawet niewielkie przesunięcie może poważnie osłabić działanie antykoncepcji.
Zalety nowoczesnych metod antykoncepcji
Wkładka wewnątrzmaciczna
Tego typu niedogodności pozbawione są inne metody nowoczesnej antykoncepcji długoterminowej: systemy wewnątrzmaciczne lub implanty podskórne. Pierwsza z metod została znacznie usprawniona w 2013 roku – ograniczono ilość hormonów i zmniejszono wielkość. Nowy system wewnątrzmaciczny może być stosowany przede wszystkim przez młode kobiety i co istotne, także te, które nie rodziły. Nie jest przeszkodą także otyłość i palenie papierosów. Dodatkowo, badania wykazują, że po zaprzestaniu stosowania tej metody, kobieta bez problemu może zajść w ciążę. System funkcjonuje miejscowo – podczas stosowania do dochodzi do zaburzenia działania plemników i zwiększenia gęstości śluzu szyjkowego. Maksymalny czas poddawania się tego typu antykoncepcji to trzy lata. Przeciwwskazania w stosowaniu systemu wewnątrzmacicznego to między innymi: ciąża, stany zapalne, nowotwory narządu rodnego lub piersi, wady anatomiczne macicy, poważne choroby wątroby czy nadwrażliwość na składniki leku.
Implant antykoncepcyjny
Implant podskórny to metoda antykoncepcji powszechnie stosowana w Europie Zachodniej. W polskich aptekach gości od niedawna. Implant umieszcza się na wewnętrznej części ramienia ręki niedominującej. Zabieg odbywa się pod znieczuleniem miejscowym. Po rezygnacji z tej metody płodność kobiety szybko zostaje przywrócona. Działanie implantu polega na zatrzymywaniu owulacji. Można go stosować trzy lata, a po upływie tego terminu od razu założyć kolejny, również na okres trzech lat. Nie mogą go stosować: kobiety ciężarne, cierpiące na zakrzepicę, nowotwory, poważną chorobę wątroby oraz jakiekolwiek składniki leku.
